vandenb.com // Walter van den Berg


Ik ben geen Amsterdammer meer

Ik heb een verrekijker gekocht, en de ANWB Vogelalmanak. Er zitten flink wat buizerds in de uiterwaarden, en die herken ik nu makkelijk, vooral omdat er in de almanak letterlijk staat dat buizerds graag op paaltjes zitten. Zie je een flinke vogel op een paaltje, dan is het een buizerd.
Van de week dacht ik een paartje visarenden te zien, maar dat weet ik nu niet zeker meer. Misschien waren het wat actievere buizerds. Het lastige van de almanak: hij is zwaar, dus hij blijft thuis.

Mijn vrouw en ik hadden het van de week over onze oude woning in Amsterdam, over het blok waar we zaten, met de schreeuwende buurvrouw die de hele binnentuin op zondagochtend voor ‘kankerlijeeeeers’ uitmaakte, haar zoon met de vier pitbulls, de mannen onder ons die ons kakkerlakken cadeau hadden gedaan — nou ja, voorheen de mensen die ons het leven zuur maakten, nu het kader waarin we ons geluk kunnen plaatsen.

We vonden het een gek idee dat daar nog steeds alles hetzelfde was, met onze afwezigheid als enige verschil. Het leven daar ging door, voor die mensen, het is een nog steeds bestaande werkelijkheid, maar onze werkelijkheid is in dit dorp, waar ik dit stukje tik in de mooie werkkamer van ons mooie huis, een huis dat geen huizen eraan vastgeplakt heeft; we kunnen er een rondje omheen lopen als we willen. Misschien ga ik dat zo nog maar eens doen.

Zo’n boerderijtje kopen — het is natuurlijk een kwestie van geld, kan het, zullen we het doen, maar het is ook een kwestie van kiezen, van het maken van die keuze. Zullen we er nog jaren van dromen, luisterend naar het gekankerlijer van de buurvrouw, of zullen we het doen, het onszelf gunnen, en zo kiezen voor geluk? In plaats van wachten tot je je gelukkiger voelt en er een bijpassende plek bij zoeken.

Ik ben geen Amsterdammer meer. En dat is goed.

We pakken straks ons autootje en dan rijden we over de Waalbandijk, met links en rechts weilanden, dijkhuisjes, boerderijen, en we gaan boodschappen doen in een stadje in de buurt. En we gaan de hele dag gelukkig zijn.

1 oktober 2016 | Categorie:

Mijn roman Schuld was genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2017.

Schuld was ook Boek van de Maand februari 2016 bij De Wereld Draait Door. Koop 'm bij je favoriete boekhandel.

Online kopen? De boeken van mijn uitgever, Das Mag, staan niet op bol.com (en terecht). Maar je lievelingswinkel heeft vast een webshop, google erop. En anders is ie in de webshop van mijn leuke uitgever te bestellen.

Op de hoogte blijven?

Zo'n weblog is natuurlijk maar ouderwets. Wat u ook kunt doen: inschrijven voor de nieuwsbrief. U krijgt dan met enige regelmaat een update in uw mailbox, mét extra gezelligheid.

Gerelateerd


Het laatste rondje met de hond

Over het laatste rondje door het donker, met fluorescerend vest en zaklamp.

Lees verder | 2017/03/31

Een lofzang op mijn Crocs

Ik heb Crocs met voering. Wintercrocs, dus. Crocs zijn belachelijk als je ze in de stad hebt. Maar hier, hier kan het.

Lees verder | 2016/11/06

Achter de dijk

Over hoe het is om nu een dorpje te wonen. Spoiler: het is briljant.

Lees verder | 2016/08/18

alles © Walter van den Berg.