vandenb.com // Walter van den Berg


Poging tot natuurbeschrijving

Als ik het tuinhek dichttrek en het weggetje naar de dijk opga, zet ik twintig passen tot ik boven ben.

Achter de dijk liggen de uiterwaarden, die zijn verdeeld in vakken van groen, en de kleuren groen verschillen van elkaar omdat verschillende boeren het hoge gras op verschillende tijden wegmaaien. Langer gras is donkerder groen. Net gemaaid is geler omdat het lange gras dat er heeft gestaan de ondergroei heeft verstikt. Ik weet niet hoe de verdeling van de maaivelden tot stand komt, ik weet niet wat eigendom is en wat afspraak. De uiterwaarden zijn van Rijkswaterstaat, denk ik.

De groene vakken zijn afgezet met houten paaltjes, tussen de paaltjes hangt tam prikkeldraad.
Links staan twee Shetlandponys, en bij hun afgezette veldje zit vaak een buizerd op een van de paaltjes. Ik heb in een vogelboek gelezen dat buizerds dat graag doen, op paaltjes zitten.
De ponys vervelen zich. Het spannendste wat ze op een dag doen is hun jeuk verdrijven door langs het prikkeldraad te schuren. Twee velden achter hen staan witte koeien met een paar kalveren.

Tussen de velden door loopt een weggetje. Het heet ‘Steenfabriek’, omdat er vroeger aan het eind van het weggetje een steenfabriek stond. Het weggetje slingert naar rechts, en nu staan er op de plek van de oude steenfabriek nog twee huizen op een kleine terp. De bewoners van die huizen praten niet met elkaar.

Achter de uiterwaarden en de twee huizen ligt de Waal. Je ziet het water net niet stromen door de groepen bomen die om de huizen heen staan, maar als er een schip langs vaart, zie je de kleuren van de containers op het dek. Langs de Waal staan nog meer steenfabrieken: schuin aan de overkant in de richting van Zaltbommel steekt nog een schoorsteen omhoog, maar er ligt een ooievaarsnest op de top. Verder naar Tiel, aan deze kant van de rivier, staat er nog een schoorsteen, en de steenfabriek onder die schoorsteen is nog in bedrijf.

Het ooievaarsnest op die schoorsteen aan de overkant is geen bezienswaardigheid. Op een electriciteitsmast die op dezelfde lijn staat als die schoorsteen hebben andere ooievaarsstellen zes of zeven nesten gebouwd. Ooievaars te over hier; ik zag er laatst zestien in een veld staan. Toen ik dat mijn vrouw vertelde, was ze niet onder de indruk, want zestien was ook haar record. Vandaag stuurde ze me een berichtje dat ze er 35 bij elkaar zag in de uiterwaarden.

Mijn vrouw heeft ook al vossen gezien, van de winter was dat, toen er sneeuw lag. Ze reed ’s ochtends naar Zaltbommel, het was nog donker, en ze zag twee figuurtjes lopen onderaan de dijk, in het witte veld. Ze heeft de auto stilgezet en ze heeft er rustig naar gekeken.
Ik heb een lepelaar gezien, toen we met de hond liepen, vorige week. Ik zag ‘m opvliegen, kalm aan, alsof er niks aan de hand was, maar het was wel mooi mijn eerste lepelaar.

9 augustus 2017 | Categorie:

Mijn roman Schuld was genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2017.

Schuld was ook Boek van de Maand februari 2016 bij De Wereld Draait Door. Koop 'm bij je favoriete boekhandel.

Online kopen? De boeken van mijn uitgever, Das Mag, staan niet op bol.com (en terecht). Maar je lievelingswinkel heeft vast een webshop, google erop. En anders is ie in de webshop van mijn leuke uitgever te bestellen.

Op de hoogte blijven?

Zo'n weblog is natuurlijk maar ouderwets. Wat u ook kunt doen: inschrijven voor de nieuwsbrief. U krijgt dan met enige regelmaat een update in uw mailbox, mét extra gezelligheid.

Gerelateerd


Een jaar

We wonen nu een jaar in Heesselt, en we vinden het briljant.

Lees verder | 2017/08/01

Het laatste rondje met de hond

Over het laatste rondje door het donker, met fluorescerend vest en zaklamp.

Lees verder | 2017/03/31

Een lofzang op mijn Crocs

Ik heb Crocs met voering. Wintercrocs, dus. Crocs zijn belachelijk als je ze in de stad hebt. Maar hier, hier kan het.

Lees verder | 2016/11/06

alles © Walter van den Berg.