Planeet vandenb

1.

Helene reageert bij het laatste stukje:

Ik weet wel dat mensen ook niet aan Multatuli vroegen wanneer hij weer es iets dacht te gaan schrijven, maar hé. We hebben allemaal gestemd voor Robin, krijgen we nu weer een stukje van jou?

Heel goed dat jullie allemaal gestemd hebben! Voor de mensen die het nog niet hebben gedaan: hier staan Robins stukjes, waar je kunt lezen dat ik heul erg ziek ben geweest, bijvoorbeeld, en hier kun je op haar stemmen.

Qua registreren (als ik ergens moet stemmen, denk ik altijd MIJN MAILADRES KRIJGEN ZE NIET DE ROTZAKKEN), valt het enorm mee: er wordt een voornaam gevraagd, een achternaam, en de reden waarom je op Robin stemt. Ik kan in vertrouwen meedelen dat je dat doet omdat haar stukjes de leukste zijn.

En nog een keer de call-to-action: stem op Robin.

2.

En ik zeg anders nooit 'call-to-action'.
Ik heb een cursus SEO-copywriting gedaan: ik kan nu tekst schrijven die Google heel erg fijn vindt. Het woord 'call-to-action' moet je daar waarschijnlijk bij vermijden, maar ik kan een pagina schrijven over bijvoorbeeld konijnenhokken, en dat die pagina dan bovenaan staat als mensen die konijnenhokken zoeken, zoeken op konijnenhokken. Daar zijn dan allemaal geheime formules voor, maar die ga ik u niet aan uw neus hangen. Konijnenhokken.

3.

Ik zit aan het gangpad en ik word er een beetje nerveus van. Er komen 1.6 mensen per minuut langs en ZE KIJKEN ALLEMAAL OP MIJN SCHERM.

4.

Aan Multatuli vroegen ze ook nooit wanneer hij dacht weer es te gaan schrijven, maar om u toch een beetje op de hoogte te houden: ik ga maar eens met een schema werken. Boek drie gaat minstens zo mooi worden als boek twee, maar ik maak wel een stapje omhoog; ik ga een beetje nadenken voor het op papier komt. Dat vraagt het idee dat ik heb een beetje.

5.

Konijnenhokken.

6.

Stem op Robin! Want ze is de beste. En als ze wint, gaat ze geld verdienen met haar stukjes. Hoe cool is dat?

Over de afgrond van het onbegrip

Hoewel sommige berichten anders zouden kunnen doen vermoeden, ben ik een man, en omdat ik een man ben, ben ik niet netjes.

Dat nietnetjeszijn uit zich dan vooral in stofnesten die in een hoek blijven liggen omdat de stofzuiger net niet in die hoek kan, en als de stofzuiger er niet bij kan, heb ik er helemaal niks te zoeken, dus wat maakt het dan uit? En dingen zoals de ramen: ik kan de overkant nog steeds zien, dus prima toch. En: ik ben dan wel lang, maar bovenop de keukenkastjes heb ik nog nooit gekeken zonder er een trapje bij te pakken. (Ja, ik heb een goeie werkster, maar die is steeds niet toegekomen aan de Grote Dingen.)

Omdat Robin een vrouw is, is ze wel netjes. En omdat ze schoonmaken niet erg vindt, maakt zij deze week mijn huis schoon.

Ik leun daar niet helemaal bij achterover, hoor, ik heb gisteren een dag vrij genomen en heb geholpen, maar O MIJN GOD wat is mijn huis schoon aan het worden. Robin is een heldin. Als een wervelwind gaat ze door dat huis.

Al die wervelwindigheid komt omdat ze midden in haar citroensapkuur zit.
De citroensapkuur is De Hel. Robin krijgt er energie van, maar ik kan u vertellen: het is De Hel.
Vorig jaar heb ik drie dagen geprobeerd met haar mee te doen en ik was zachtjes aan het doodgaan. Robin niet. Robin is een vrouw, en vrouwen kunnen dingen die mannen niet kunnen. Zoals schoonmaken met plezier, dus, en citroensapkuren volhouden.

Vrouwen zijn heel bijzonder. Robin vooral. Niets dan respect.

Dat respect werd over de afgrond van het onbegrip geduwd toen ik van de week thuiskwam en Robin de slaapkamer aan het schoonmaken was en een DVD van een kokende Jamie Oliver aan had staan.

Met die citroensapkuur mag je tien dagen niks eten.
Dat herhaal ik nog maar even: tien dagen niks eten.

Tien dagen niet mogen eten en een DVD van Jamie Oliver kijken. Respect! Onbegrijpelijk!

Robin bloggend op viva.nl

Behalve dat Robin de beste verkering ooit is, schrijft ze ook nog eens heel erg fijn, en daarom zit ze bij de laatste vijf van de Viva Webstrijd.

Die webstrijd duurt een maand, en in die maand schrijven Robin en de vier anderen stukjes op viva.nl. Wat al heel stoer is, want daar komen net iets meer bezoekers dan hier.
Aan het eind van die maand mag het publiek uit gaan maken wie van die vijf er door mag gaan met stukjes schrijven voor de Viva.

Mijn voorstel: als u nu vast begint met Robins stukjes lezen (en ze zijn heel erg de moeite waard, al was het maar omdat ze details over ons leven prijsgeeft die u hier nog niet tegen bent gekomen), vraag ik u aan het eind van de maand of u het de moeite waard vindt op haar te stemmen.

En geloof me: dat vindt u.