Op de sportschool loopt een mannetje rond.
Elke keer als ik op de sportschool ben, is het mannetje er ook, en ik ben er zo onregelmatig dat ik vermoed dat het mannetje er vrijwel voortdurend is.
Een permanent verblijf op de sportschool is niet ondenkbaar bij het mannetje: hij wekt de indruk dat ie zichzelf voor verbetering vatbaar vindt.
Het mannetje is klein en dik en harig.
Het is zo klein dat het ongeveer met zijn kruin bij mijn middenrif komt, schat ik, zo dik dat er sprake is van 'rond' en zo harig dat het een beetje onsmakelijk is.
En daar wil het mannetje iets aan doen.
Ik kom het mannetje vooral tegen in het zwembaddeel, waar het zwemt en saunaat. Je ziet aan het mannetje dat het die rondheid aan het bestrijden is.
Je ziet ook aan het mannetje dat het harig is. Dat krijg je, als je iemand in zwembroek ziet. Dat harige is het mannetje ook aan het bestrijden: de eerste keer dat ik het mannetje zag, was het heel erg harig, de volgende keer dat het mannetje me opviel, was het geheel glad, en de derde keer was het weer helemaal harig. Ik zou zoiets 'wisselend succes' noemen.
Vorige week had het mannetje zich weer ontdaan van haar, maar niet compleet: het had een soort naakte kraag geschoren. Een cirkel rond de nek was bloot &mdash de rest was nog gewoon harig. Misschien had het een overhemd gekocht dat een beetje open moest staan. En dit was een snelle oplossing.
Gisteravond zwom ik in het zwembad, en het mannetje zwom ook.
Een kwartier later zaten we samen in de sauna.
Ik op de onderste bank (ik ben dat nog een beetje aan het leren, dat saunaën), en het mannetje op de bovenste.
Het mannetje proestte en hoestte, maar hield vol. Al het haar was weer terug.
Ik hield niet vol. Ik ben dat nog een beetje aan het leren, dus, dat saunaën. Toen ik opstond keken we elkaar even aan. Het duurt zo lang voor ik ben waar ik wil zijn, leken zijn ogen te zeggen.
Maar je komt er wel, probeerde mijn ogen terug te zeggen. En daarna probeerden mijn ogen te zeggen: hou alleen op met die gekke dingen met je haar.
zes reacties