Twee observaties

Twee observaties over bloggen:

1.

In vervlogen tijden deed ik mijn best nog wel eens hier, en kwamen er stukjes van kwaliteit te staan, wat zeg ik: stukjes met eeuwigheidswaarde.

Als ik zo'n stukje afhad, klikte ik 'publiceer' en leunde ik achterover, en bij dat achteroverleunen dacht ik: benieuwd hoe de wereld hierop reageert. Wat dus betekende: hoe hoog telt straks de reactieteller.

Welnu: de ervaring wees uit dat dat dus altijd tegenviel. Bij goeie stukjes werd weinig gereageerd.

Nu heb ik altijd de theorette gebezigd dat dat kwam omdat goeie stukjes af waren, dat daar weinig meer aan toe te voegen was.

Robin schrijft stukjes voor Viva, en het Vivablog is een echte komjoenitie waar vaak en veel gereageerd wordt door gezellige dames (en waar soms ook hele oorlogen worden uitgevochten). Maar af en toe tikt Robin een eeuwigheidswaardehebbend stukje waar het heel stil blijft.

Mensen met blogervaring, herkent u dit? Zijn goedgeschreven stukjes hermetisch dichtgekit en krijgen ze zodoende weinig reacties?

2.

Straks roep ik op twitter dat ik een nieuw stukje heb geschreven, hier, op mijn weblog, en dan gaan mensen op het stukje reageren op twitter. Ben ik de enige die dat irritant vindt? Niet omdat ik die reactieteller graag hoog wil (nee, echt niet, dat mag wel weer als ik mijn best weer eens ga doen), maar omdat ik die reacties een onderdeel van het stukje vind.

16 November 2009

zeventien reacties

Ad 2.: Ja, dat is irritant. Maar ook begrijpelijk. Twitter leent zich zo goed voor snelle heen-en-weer-communicatie, reageren op een weblog voelt een beetje ouderwets. Ik moet deze plek in de gaten blijven houden om te kijken of jij of iemand anders op mijn reactie reageert. Twitter houd ik blijvend in de gaten.

Het zou misschien mooi zijn als reacties op jouw tweet over een specifiek stukje ook automatisch bij dat stukje kwamen te staan... Of wil je het per se compleet gescheiden houden? Rene - 16-11-’09 11:40

Dat komt naar mijn onbescheiden mening omdat velen een grapje of een grolletje willen plaatsen. Bij goede stukjes lukt dat niet, vandaar.

Was getekend Van de Pot Gerukt (URL) - 16-11-’09 11:41

Ach ja, Twitter. Dat was ik even uit het oog verloren. Luiheid ligt aan de basis van het reageren via Twitter.

Was getekend Van de Pot Gerukt (URL) - 16-11-’09 11:42

@Rene: ik hoef het helemaal niet gescheiden te houden; soms heb ik het idee dat stukjes en reacties bij elkaar horen, dus heb ik de neiging dat bij elkaar te houden.

@Potgerukt: goed punt. walter - 16-11-’09 11:46

Ik heb ook voor VIVA geschreven en had steevast de minste reacties. Ik heb niet de arrogantie om te denken dat mijn stukjes te goed voor reacties waren, integendeel, er zaten gruwelijk slechte stukken tussen. Maar wat mij opviel: de stukjes van de andere columnisten waren niet beter maar vroegen altijd om een reactie. Kunnen we gezamenlijk ergens over zeiken, huilen of lachen.
Dus ja, wat je zegt, daar zit wat in. Als je een stellig stuk schrijft, denken de lezers: laat maar, da’s dus zijn mening. Als je met een rond verhaal komt denken lezers: leuk en nu ga ik koffie halen.

Maar eigenlijk: de psychologie achter De Reacties blijft voor mij een raadsel. Ik heb veel lezers op mijn blog, maar al jaren bijzonder weinig reacties. Rob (URL) - 16-11-’09 11:56

Ja, herkenbaar ;)

Bij bekenden krijg je die reactie tenminste nog te zien. Er zijn onbekenden die mijn pagina's op Twitter aanprijzen, maar op de site niks van zich laten horen. Vreemd. Coert (URL) - 16-11-’09 12:23

@Potgerukt: Luiheid, gemak. Het is maar hoe je het noemt.

Ik ben het er wel mee eens dat een reactie bij een stukje hoort en dus op dezelfde plaats zou moeten staan. Maar als je verschillende kanalen tegelijk gebruikt om te communiceren en ook nog eens met het ene kanaal naar het andere verwijst, dan moet je niet gek opkijken als mensen de boel niet helemaal volgens jouw wensen gaan gebruiken. Rene - 16-11-’09 12:51

Punt een is waarheid den kern. Ik denk dat als je voor je eigen gevoel een "goed stukje" schrijft dat je het zelf al zo afmaakt dat mensen er niet tussen durven te rammen. Rutger (URL) - 16-11-’09 16:35

Ja, is een bekend fenomeen. Laurent (URL) - 16-11-’09 23:57

In reactie op 2, en de eerdere reacties van Rene:

Walter, misschien lullig, maar: ik kom nooit meer op je site. Ik lees je stukjes in Google Reader, ik praat met jou op Twitter. Hier reageren is gedoe. Ik moet zelfs mijn naam intypen, pff! Niels ’t Hooft (URL) - 17-11-’09 11:40

Ik lees altijd Robins stukjes (via haar bij jou terecht gekomen). Voor het eerst in de 6 jaar dat ik Viva kom kijk ik elke dag bij een blogger of er al een nieuw stukje staat. Ik reageer ook bijna altijd op haar stukjes.
Maar bij het sint stukje voelde ik niet de neiging om te reageren. Het stuk lokt geen reactie uit, ik voel me niet geroepen om een mening te geven, het is herkenbaar maar ook weer niet zo van aaaah jaaaa dat heb ik ook!
Het is inderdaad af en er valt niks meer aan toe te voegen.
Maar dat maakt het daarom ook een stukje wat me eigenlijk niet bij blijft. Want het maakt weinig in mij los, al vind ik het ook geweldig geschreven. Tamek (URL) - 17-11-’09 20:45

Ja, ik dacht het zelfde: kijken kijken, maar reageren ho maar.
Behalve toen ik ooit eens iets over Marlies Dekkers-bh's schreef, dat was blijkbaar een onderwerp waar je allerlei meningen over kunt hebben.
Maar nu begrijp ik waarom er zo weinig mensen op mijn stukjes reageren: het is gewoon de verpletterende kwaliteit. Ha. Maaike (URL) - 18-11-’09 15:01

Klopt helemaal, op mijn allerbeste stukjes staan geen reacties maar wat hier nou gewoon kut is,ja vandenb, dat ik eruit geflikkerd wordt als ik ff een uitstapje naar robin in de viva maak! bassiedeboer/mopperpot (URL) - 20-11-’09 03:29

Soms schrijf ik een stukje en dan reageert er niemand, maar krijg ik wel allemaal mailtjes! Ook zoiets raars, alsof 'ze' dat wat er staat niet willen bezoedelen? Of omdat het té erg is? Verder ben ik het met Rob eens: de psychologie achter het reageren blijft mij een raadsel. gerb (URL) - 23-11-’09 12:46

Ad 1) Dat is waar, hoe beter het stukje, hoe minder reacties. Wat altijd helpt is een vraag stellen in je stukjes ;) maarten (URL) - 27-11-’09 18:28

het is de angst om op hun doos te krijgen. niet eens zo slecht. want soms krijgen ze inderdaad op hun doos. per commentario. tante annie (URL) - 29-11-’09 20:47

Heel herkenbaar! Nu ben ik er eindelijk achter waarom ik nooit reacties krijg op mijn postings. ;) Rob (URL) - 09-12-’09 22:51




(Registreer/Login)
Persoonlijke info onthouden?
Kattebel
Verberg e-mail
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.